ΩΡΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:Δευτέρα - Παρασκευή: 9:00 π.μ. - 10:00 μ.μ.EMAIL:info@antigoniepivatianou.gr
ΕΙΚΟΝΑ-ΓΙΑ-Attachment.jpg

Οι συναισθηματικοί δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους είναι το θεμέλιο της επιβίωσης και της εξέλιξης μας. Από τη βρεφική ηλικία αναζητούμε συναισθηματική φροντίδα και ασφάλεια από ένα φροντιστή και έτσι από πολύ νωρίς ανάλογα με το οικογενειακό πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνουμε αναπτύσσουμε διαφορετικά μοτίβα συναισθηματικής σύνδεσης που μας καθορίζουν σε όλες τις σημαντικές σχέσεις της μετέπειτα ενήλικης ζωής μας.

Τι είναι η θεωρία του Συναισθηματικού Δεσμού;

“ Attachment – Προσκόλληση είναι ένας βαθύς και μόνιμος συναισθηματικός δεσμός που συνδέει δύο πρόσωπα κατά τη διάρκεια του χρόνου’’ ( Ainsworth, 1973, Bowlby, 1969).  Η θεωρία του Συναισθηματικού Δεσμού τεκμηριώθηκε επιστημονικά από τον Άγγλο ψυχίατρο John Bowlby ο οποίος τη περίοδο του 1930 εργαζόταν με παιδιά που παρουσίαζαν συναισθηματικές δυσκολίες. Μέχρι τότε η επικρατούσα επιστημονική άποψη ήταν η φροϋδική ότι δηλαδή τα παιδιά επηρεάζονται από τις βασικές τους ανάγκες όπως η τροφή και όχι από το περιβάλλον από το οποίο μεγαλώνουν. Ο Bowlby όμως ενώ εργαζόταν με παιδιά που παρουσίαζαν κάποια παραβατική συμπεριφορά διαπίστωσε ότι είχαν δυσκολία στο να δημιουργήσουν στενές σχέσεις με τους άλλους. Ερευνώντας το οικογενειακό τους ιστορικό διαπίστωσε ότι τα περισσότερα από αυτά είχαν αποκοπεί από την οικογένεια τους σε σχετικά νεαρή ηλικία. Μετά από έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μορφή του συναισθηματικού δεσμού που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού από τη βρεφική ηλικία και του γονιού – φροντιστή είναι το κλειδί για μια υγιή φυσιολογική εξέλιξη. Η κεντρική ιδέα της θεωρίας του δεσμού είναι ότι οι φροντιστές ( κυρίως μητέρα – γονείς) που είναι διαθέσιμοι και ανταποκρίνονται στις ανάγκες του βρέφους του δίνουν τη δυνατότητα να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που του δημιουργεί σταθερότητα και ασφάλεια.  Το βρέφος αντιλαμβάνεται ότι ο φροντιστής του θα είναι πάντα διαθέσιμος και έτσι αναπτύσσει σταθερές βάσεις για να αντιμετωπίσει στη πορεία το κόσμο.


eikona-gia-ptsd.jpg

Τι είναι η Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες;

Η Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες ( PTSD) είναι ένα σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από επίμονα συμπτώματα που σχετίζονται με το άγχος που προκαλείται από ένα τραυματικό γεγονός. Η έννοια του τραύματος αναφέρεται σε ένα γεγονός που προκαλεί στο άτομο άγχος, κρίση, στρες και φόβο. Το άτομο που εμφανίζει τη Διαταραχή Μετατραυματικού Στρες βίωσε το ίδιο ή ήταν μάρτυρας σε ένα τραυματικό γεγονός ή μπορεί να αφορά και άτομα που κλήθηκαν στο τόπο του συμβάντος μετά τη τέλεση του γεγονότος λόγω επαγγελματικής ιδιότητας όπως αστυνομικοί ή πυροσβέστες. Δυναμικά τραυματικά συμβάντα τα οποία είναι μη αναμενόμενα ή ανεξέλεγκτα είναι ικανά να προκαλέσουν αρνητικά συναισθήματα όπως  έντονο φόβο, τρόμο, πανικό, καθώς και την αίσθηση ότι το άτομο είναι «αβοήθητο». Τα γεγονότα αυτά μπορεί να καταστείλουν την αίσθηση ασφάλειας και σιγουριάς, κάνοντας το άτομο να νιώθει ανασφαλές και ευάλωτο μέσα στο ίδιο του το περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια του βιώματος το άτομο ένιωσε να κινδύνευσε πραγματικά ή να απειλήθηκε με θάνατο ή σοβαρό τραυματισμό του εαυτού του ή των άλλων.

Υπάρχουν δυο ειδών τραυματικά γεγονότα εκείνα που διαρκούν λίγα λεπτά ή και ώρες στα οποία συμπεριλαμβάνονται φυσικές καταστροφές όπως σεισμοί, πλημμύρες, πυρκαγιές ή καταστροφές προκαλούμενες από τον άνθρωπο όπως αυτοκινητιστικά, αεροπορικά, ναυτικά καθώς και βιομηχανικά ατυχήματα, ληστείες, βομβαρδισμοί. Επίσης υπάρχουν τραυματικά γεγονότα των οποίων η διάρκεια είναι χρόνια και επαναλαμβανόμενη καθώς περιλαμβάνουν συνεχή έκθεση σε ερεθίσματα όπως χρόνιες ασθένειες, τοξικές μολύνσεις, πυρηνικά ατυχήματα καθώς και γεγονότα που προκαλούνται από εσκεμμένες ανθρώπινες ενέργειες όπως βιασμοί και  κακοποίηση γυναικών και παιδιών. Μερικά γεγονότα τα οποία θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως τραυματικές εμπειρίες είναι η απώλεια της εργασίας καθώς και ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου.


Εικόνα1.jpg

Οι κρίσεις πανικού έχουν τα χαρακτηριστικά ενός ξαφνικού , επικίνδυνου φυσικού φαινομένου.  Το άτομο που βιώνει μια τέτοια κρίση κατακλύζεται από ένα έντονο και ξαφνικό αίσθημα φόβου που κλιμακώνεται στα όρια του τρόμου. Συνήθως συνοδεύεται από δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα , δυσκολία εκλογίκευσης του συμβάντος καθώς και από μια αίσθηση επικείμενης καταστροφής. Συχνές σκέψεις είναι «κάτι τρομερό μου συμβαίνει», «βρίσκομαι σε μεγάλο κίνδυνο». Ο όρος «πανικός» προέρχεται από το όνομα του Αρχαίου Έλληνα θεού (Παν). Σύμφωνα με το μύθο ο Θεός Παν είχε μια διαβολική αίσθηση του χιούμορ και διασκέδασε με το να κάνει φάρσες στους θνητούς. Αν κάποιος οδοιπόρος τύχαινε να περάσει από το σπήλαιο που κρυβόταν εμφανιζόταν μπροστά του με μια τρομακτική κραυγή. Ο τρόμος που βίωναν οι θνητοί ονομάστηκε πανικός  “panic”.


Εμμονές-1.jpg

Οι αρνητικές σκέψεις, είναι σκέψεις που μπορεί να εισβάλλουν στο μυαλό ενός ατόμου αυθόρμητα χωρίς αιτιολογία. Μπορεί να προκαλέσουν έντονη ανησυχία και πανικό επειδή το περιεχόμενο τους είναι ενοχλητικό και επαναλαμβανόμενο. Είναι σημαντικό να αντιληφθεί κανείς ότι οι σκέψεις αυτές είναι απλώς σκέψεις. Εμφανίζονται ακούσια, προκαλούν αγωνία αλλά δεν έχουν καμία σημασία στη πραγματική ζωή του ατόμου. Αυτό που τις ενδυναμώνει είναι το γεγονός ότι τα άτομα που τις βιώνουν, εστιάζονται υπερβολικά σε αυτές , ανησυχούν για τη σημασία τους, νιώθουν ντροπή και τις κρατούν κρυφές τους άλλους. Αν συνειδητοποιήσουν ότι είναι απλά σκέψεις που δεν επηρεάζουν την πραγματική τους ζωή τότε δεν θα μπορέσουν να τους επηρεάσουν αρνητικά δημιουργώντας τους δυσάρεστα συναισθήματα.


κορονοιος-2.jpg

Πως να διαχειριστούμε το άγχος και τον πανικό στην εποχή του Covid- 19 ;

Ο όρος «πανδημία» από μόνος του έχει μια τρομακτική απήχηση. Πολλές φορές ο φόβος για το καινούργιο είναι πιο έντονος από την ίδια την ασθένεια γιατί το στοιχείο της αβεβαιότητας που υπάρχει είναι μη διαχειρίσιμο για τους περισσότερους ανθρώπους. Ο καθένας αντιδρά διαφορετικά σε στρεσσογόνες καταστάσεις . Αυτό εξαρτάται κυρίως από το υπόβαθρο του καθενός και από την κοινότητα στην οποία ζει.
Άτομα περισσότερο επιρρεπή σε εκδηλώσεις άγχους και πανικού είναι :
• Οι ηλικιωμένοι και οι πάσχοντες από χρόνια νοσήματα.
• Τα παιδιά και οι έφηβοι.
• Όσοι ήδη αντιμετωπίζουν προβλήματα ψυχικής υγείας.

Οι εκδηλώσεις του άγχους κατά τη διάρκεια της πανδημίας μπορεί να εμφανιστούν με τα εξής συμπτώματα :
• Φόβος και έντονη ανησυχία για τη δική τους υγεία αλλά και των αγαπημένων προσώπων τους.
• Αλλαγές στις διατροφικές τους συνήθειες.
• Δυσκολία στον ύπνο και στη συγκέντρωση.
• Αυξημένη χρήση αλκοόλ, τσιγάρου και άλλων εθιστικών ουσιών.
• Επιδείνωση των χρόνιων ασθενειών ψυχικής υγείας.
• Πολλά άτομα λόγω του πανικού αγοράζουν προμήθειες για μεγάλο χρονικό διάστημα παρά τις διαβεβαιώσεις των αρχών ότι υπάρχει πληρότητα υλικών αγαθών γιατί αυτό θεωρούν ότι τους βοηθάει να ελέγξουν την κατάσταση.


Συναισθηματική-πείνα.jpg

Δεν τρώμε πάντοτε για να ικανοποιήσουμε τη βιολογική μας ανάγκη. Πολλοί καταφεύγουν στο φαγητό γιατί έτσι θεωρούν ότι θα διαχειριστούν το άγχος τους ή ότι θα αντιμετωπίσουν τυχόν αρνητικά τους συναισθήματα όπως θλίψη, μοναξιά ή πλήξη .Όμως μετά το φαγητό δεν νιώθουν καλύτερα γιατί και η άσχημη ψυχολογική τους κατάσταση παραμένει αλλά συγχρόνως νιώθουν και ενοχές για τα υπερφαγικά επεισόδια.


εικόνα-τελειομανια-1200x800.png

Είναι γεγονός ότι η τελειότητα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την εξέλιξη του ατόμου.

Πόσο όμως ευκρινής είναι η διαχωριστική γραμμή που καθορίζει τα όρια ανάμεσα στη τελειότητα και τη τελειομανία;

 

Το να έχουμε στόχους και να προσπαθούμε για την επίτευξη  τους με αφοσίωση και πειθαρχεία και συστηματική εργασία είναι μια υγιής συμπεριφορά και δεν έχει καμιά σχέση με τη νοσηρή “τελειομανία” η οποία σχετίζεται με εξωπραγματικούς μη ρεαλιστικούς στόχους.

Τα τελειομανή άτομα δεν είναι ποτέ ικανοποιημένα, κυριεύονται από μια εμμονή για επιτυχία η οποία τελικά μειώνει την ικανότητα τους να πετύχουν τον στόχο τους.


b26b0abf-770b-45fc-97c1-a25b365bf45b.png

Η απόρριψη είναι μια εμπειρία που έχουν βιώσει όλοι οι άνθρωποι ακόμα και οι πιο πετυχημένοι . Το πρόβλημα είναι πως θα διαχειριστούμε αυτό το γεγονός αν δηλαδή θα είναι το εφαλτήριο για νέες προσπάθειες ή αν ο φόβος της απόρριψης θα μας παγιδέψει και θα μας αδρανοποιήσει. Αν καλλιεργήσετε την παράλογη πεποίθηση ότι οι γύρω σας δεν θα σας αποδεχθούν και θα σας απορρίψουν λόγω της προσωπικότητας σας, της εμφάνισης σας ή των πεποιθήσεων σας τότε ο φόβος σας αυτός θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην επαγγελματική, κοινωνική και προσωπική σας ζωή.


διαζύγιο-.jpg

Το διαζύγιο είναι ένα επώδυνο γεγονός για τα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας γιατί η ζωή τους ανατρέπεται τελείως και το μέλλον φαντάζει αβέβαιο επειδή οι δυο πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωή τους αποφάσισαν να ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους. Τα κυρίαρχα συναισθήματα που τους προκαλεί μπορεί είναι φόβος, θυμός , έντονη θλίψη και ενοχές. Φοβούνται γιατί νιώθουν ότι θα ανατραπεί η ζωή τους και ότι οι γονείς τους εφόσον θα ζουν χωριστά δεν θα μπορούν να τους φροντίζουν όπως παλιά. Ο θυμός τους προέρχεται από την αντίληψη ότι δεν έχουν καμία δύναμη για να ανατρέψουν το γεγονός και η έντονη θλίψη επειδή συνειδητοποιούν ότι η οικογένεια τους όπως την ήξεραν μέχρι τώρα έχει « χαθεί». Μπορεί ακόμα να νιώθουν και ενοχές γιατί θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για τα προβλήματα της οικογένειας.


Διεκδικείτε-στη-ζωή-σας-αυτό-που-πραγματικά-αξίζετε-1200x800.jpg

Για πολλούς ανθρώπους είναι εξαιρετικά δύσκολο να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους ή να εκφράσουν ανοιχτά και ειλικρινά τα συναισθήματα και τα θέλω τους με αποτέλεσμα να δημιουργούν προβληματικές προσωπικές, επαγγελματικές αλλά και κοινωνικές σχέσεις. Τα άτομα που δεν αντιδρούν ποτέ σε οποιαδήποτε αδικία και απλά ” στρέφουν και το άλλο μάγουλο”, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και έυκολος στόχος bullying.Το κλειδί απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές είναι η διεκδικητικότητα;


Copyright Αντιγόνη Επιβατιανού 2018. All rights reserved.