ΩΡΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:Δευτέρα - Παρασκευή: 9:00 π.μ. - 10:00 μ.μ.EMAIL:info@antigoniepivatianou.gr
ΕΙΚΟΝΑ-ΓΙΑ-Attachment.jpg

Οι συναισθηματικοί δεσμοί που δημιουργούμε με τους άλλους είναι το θεμέλιο της επιβίωσης και της εξέλιξης μας. Από τη βρεφική ηλικία αναζητούμε συναισθηματική φροντίδα και ασφάλεια από ένα φροντιστή και έτσι από πολύ νωρίς ανάλογα με το οικογενειακό πλαίσιο στο οποίο μεγαλώνουμε αναπτύσσουμε διαφορετικά μοτίβα συναισθηματικής σύνδεσης που μας καθορίζουν σε όλες τις σημαντικές σχέσεις της μετέπειτα ενήλικης ζωής μας.

Τι είναι η θεωρία του Συναισθηματικού Δεσμού;

“ Attachment – Προσκόλληση είναι ένας βαθύς και μόνιμος συναισθηματικός δεσμός που συνδέει δύο πρόσωπα κατά τη διάρκεια του χρόνου’’ ( Ainsworth, 1973, Bowlby, 1969).  Η θεωρία του Συναισθηματικού Δεσμού τεκμηριώθηκε επιστημονικά από τον Άγγλο ψυχίατρο John Bowlby ο οποίος τη περίοδο του 1930 εργαζόταν με παιδιά που παρουσίαζαν συναισθηματικές δυσκολίες. Μέχρι τότε η επικρατούσα επιστημονική άποψη ήταν η φροϋδική ότι δηλαδή τα παιδιά επηρεάζονται από τις βασικές τους ανάγκες όπως η τροφή και όχι από το περιβάλλον από το οποίο μεγαλώνουν. Ο Bowlby όμως ενώ εργαζόταν με παιδιά που παρουσίαζαν κάποια παραβατική συμπεριφορά διαπίστωσε ότι είχαν δυσκολία στο να δημιουργήσουν στενές σχέσεις με τους άλλους. Ερευνώντας το οικογενειακό τους ιστορικό διαπίστωσε ότι τα περισσότερα από αυτά είχαν αποκοπεί από την οικογένεια τους σε σχετικά νεαρή ηλικία. Μετά από έρευνα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μορφή του συναισθηματικού δεσμού που αναπτύσσεται μεταξύ του παιδιού από τη βρεφική ηλικία και του γονιού – φροντιστή είναι το κλειδί για μια υγιή φυσιολογική εξέλιξη. Η κεντρική ιδέα της θεωρίας του δεσμού είναι ότι οι φροντιστές ( κυρίως μητέρα – γονείς) που είναι διαθέσιμοι και ανταποκρίνονται στις ανάγκες του βρέφους του δίνουν τη δυνατότητα να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που του δημιουργεί σταθερότητα και ασφάλεια.  Το βρέφος αντιλαμβάνεται ότι ο φροντιστής του θα είναι πάντα διαθέσιμος και έτσι αναπτύσσει σταθερές βάσεις για να αντιμετωπίσει στη πορεία το κόσμο.


ΕΙΚΟΝΑ-ΓΙΑ-ΟΡΙΑ.jpg

Το να θέτουμε όρια σημαίνει ότι εκτιμάμαι  τον εαυτό μας σαν μια ξεχωριστή οντότητα με ανάγκες και επιθυμίες που πιθανόν να διαφέρουν από αυτές των άλλων.  Είναι επομένως η «τέχνη» του να είμαστε ο εαυτός μας ενώ βρισκόμαστε σε μια σχέση. Η επιβολή ορίων είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να δηλώσουμε τη ταυτότητα και τη προσωπικότητα μας καθώς επίσης και ένας καθοριστικός παράγοντας για τη πνευματική μας υγεία και ισορροπία. Τα όρια που θέτουμε μπορεί να είναι ή πολύ αυστηρά ή πολύ χαλαρά με τα υγιή όρια να βρίσκονται κάπου στο ενδιάμεσο. Μαθαίνοντας να φροντίζουμε και να αγαπάμε τον εαυτό μας αναπτύσσουμε και την ικανότητα να θέτουμε υγιή όρια.


Εικόνα-για-σχέσεις.jpg

Για τους περισσότερους ανθρώπους η δέσμευση σε μια σχέση είναι ένα αυτονόητο και φυσιολογικό γεγονός. Για κάποιους όμως το κεφάλαιο σχέσεις δεν είναι κάτι εύκολο γιατί νιώθουν φόβο, πίεση και άγχος στη προοπτική μιας σοβαρής γνωριμίας. Τα άτομα που έχουν φόβο δέσμευσης επιθυμούν να δημιουργήσουν μια σχέση με προοπτική όμως υπερισχύει ο φόβος τους με αποτέλεσμα να φεύγουν από μια σχέση μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

Τα άτομα με προβλήματα δέσμευσης συνήθως δεν δημιουργούν μακροχρόνιες σχέσεις πέραν κάποιων εβδομάδων η  μηνών η ακόμα και αν είναι με κάποιο πρόσωπο για ικανό  χρονικό διάστημα μόλις η σχέση εξελιχθεί σε κάτι βαθύτερο και ουσιαστικό επιλέγουν να αποδράσουν γιατί οι φόβοι τους αναβιώνουν.


Εμμονές-1.jpg

Οι αρνητικές σκέψεις, είναι σκέψεις που μπορεί να εισβάλλουν στο μυαλό ενός ατόμου αυθόρμητα χωρίς αιτιολογία. Μπορεί να προκαλέσουν έντονη ανησυχία και πανικό επειδή το περιεχόμενο τους είναι ενοχλητικό και επαναλαμβανόμενο. Είναι σημαντικό να αντιληφθεί κανείς ότι οι σκέψεις αυτές είναι απλώς σκέψεις. Εμφανίζονται ακούσια, προκαλούν αγωνία αλλά δεν έχουν καμία σημασία στη πραγματική ζωή του ατόμου. Αυτό που τις ενδυναμώνει είναι το γεγονός ότι τα άτομα που τις βιώνουν, εστιάζονται υπερβολικά σε αυτές , ανησυχούν για τη σημασία τους, νιώθουν ντροπή και τις κρατούν κρυφές τους άλλους. Αν συνειδητοποιήσουν ότι είναι απλά σκέψεις που δεν επηρεάζουν την πραγματική τους ζωή τότε δεν θα μπορέσουν να τους επηρεάσουν αρνητικά δημιουργώντας τους δυσάρεστα συναισθήματα.


Χαμηλή-αυτοεκτίμηση.-Τροχοπέδη-στην-εξέλιξη-της-ζωή-μας-1200x728.jpg

Όποιος εμπλέκεται σε μια συναισθηματική σχέση με έναν νάρκισσο συχνά αναρωτιέται «Με αγαπάει πραγματικά;» «Μ ’εκτιμάει;» Η απάντηση είναι δύσκολη και περίπλοκη γιατί απλά η έννοια της αγάπης ανάμεσα σ ’ένα συναισθηματικά υγιή άνθρωπο και σ ‘ένα νάρκισσο είναι τελείως διαφορετική. Μια υγιής σχέση είναι η ένωση δύο ατόμων ξεχωριστών όπου ο ένας αποδέχεται τη προσωπικότητα του άλλου. Η αγάπη κινητοποιεί το άτομο να μάθει τα θέλω, τις ανάγκες και τα όνειρα του άλλου και να του παρέχει συναισθηματική ασφάλεια και στήριξη. Παίρνει χαρά από την ευτυχία του συντρόφου του και προσπαθεί να μη τον πληγώνει. Όμως αυτό δεν ισχύει για ένα νάρκισσο.


acceptance-968458_1280-1200x848.jpg

Όλοι μας σε κάποια φάση της ζωής μας επιθυμούμε την αποδοχή των άλλων.Eιδικότερα στη παιδική αλλά και στη εφηβική μας ηλικία επιδιώκουμε την επιβράβευση από τους γονείς τους δασκάλους αλλά και από τους φίλους μας.
Όμως θα πρέπει να διαχωρίσουμε το υγιές συναίσθημα της αναγνώρισης από τον οικογενειακό και κοινωνικό μας περίγυρο από την ανάγκη για αποδοχή που λειτουργεί σαν ένα« επικίνδυνο ναρκωτικό »και καταστρέφει τη ζωή και την εξέλιξη του ατόμου.
Όταν διακαώς επιθυμούμε την επιβράβευση των άλλων καταλήγουμε στο να ζούμε μια ζωή που δεν επιθυμούμε αλλά μια ζωή που διαμορφώνεται από τις επιλογές των άλλων. Εγκαταλείπουμε τους στόχους και τα όνειρά μας γιατί κυνηγάμε την ολοκλήρωση του εαυτού μας από εξωτερικούς παράγοντες και όχι από τις πραγματικές μας ανάγκες.


Συναισθηματική-πείνα.jpg

Δεν τρώμε πάντοτε για να ικανοποιήσουμε τη βιολογική μας ανάγκη. Πολλοί καταφεύγουν στο φαγητό γιατί έτσι θεωρούν ότι θα διαχειριστούν το άγχος τους ή ότι θα αντιμετωπίσουν τυχόν αρνητικά τους συναισθήματα όπως θλίψη, μοναξιά ή πλήξη .Όμως μετά το φαγητό δεν νιώθουν καλύτερα γιατί και η άσχημη ψυχολογική τους κατάσταση παραμένει αλλά συγχρόνως νιώθουν και ενοχές για τα υπερφαγικά επεισόδια.


εικόνα-τελειομανια-1200x800.png

Είναι γεγονός ότι η τελειότητα είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την εξέλιξη του ατόμου.

Πόσο όμως ευκρινής είναι η διαχωριστική γραμμή που καθορίζει τα όρια ανάμεσα στη τελειότητα και τη τελειομανία;

 

Το να έχουμε στόχους και να προσπαθούμε για την επίτευξη  τους με αφοσίωση και πειθαρχεία και συστηματική εργασία είναι μια υγιής συμπεριφορά και δεν έχει καμιά σχέση με τη νοσηρή “τελειομανία” η οποία σχετίζεται με εξωπραγματικούς μη ρεαλιστικούς στόχους.

Τα τελειομανή άτομα δεν είναι ποτέ ικανοποιημένα, κυριεύονται από μια εμμονή για επιτυχία η οποία τελικά μειώνει την ικανότητα τους να πετύχουν τον στόχο τους.


b26b0abf-770b-45fc-97c1-a25b365bf45b.png

Η απόρριψη είναι μια εμπειρία που έχουν βιώσει όλοι οι άνθρωποι ακόμα και οι πιο πετυχημένοι . Το πρόβλημα είναι πως θα διαχειριστούμε αυτό το γεγονός αν δηλαδή θα είναι το εφαλτήριο για νέες προσπάθειες ή αν ο φόβος της απόρριψης θα μας παγιδέψει και θα μας αδρανοποιήσει. Αν καλλιεργήσετε την παράλογη πεποίθηση ότι οι γύρω σας δεν θα σας αποδεχθούν και θα σας απορρίψουν λόγω της προσωπικότητας σας, της εμφάνισης σας ή των πεποιθήσεων σας τότε ο φόβος σας αυτός θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην επαγγελματική, κοινωνική και προσωπική σας ζωή.


Διεκδικείτε-στη-ζωή-σας-αυτό-που-πραγματικά-αξίζετε-1200x800.jpg

Για πολλούς ανθρώπους είναι εξαιρετικά δύσκολο να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους ή να εκφράσουν ανοιχτά και ειλικρινά τα συναισθήματα και τα θέλω τους με αποτέλεσμα να δημιουργούν προβληματικές προσωπικές, επαγγελματικές αλλά και κοινωνικές σχέσεις. Τα άτομα που δεν αντιδρούν ποτέ σε οποιαδήποτε αδικία και απλά ” στρέφουν και το άλλο μάγουλο”, γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και έυκολος στόχος bullying.Το κλειδί απέναντι σε αυτές τις συμπεριφορές είναι η διεκδικητικότητα;


Copyright Αντιγόνη Επιβατιανού 2018. All rights reserved.