ΩΡΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ:Δευτέρα - Παρασκευή: 9:00 π.μ. - 10:00 μ.μ.EMAIL:info@antigoniepivatianou.gr
διαζύγιο-.jpg

Το διαζύγιο είναι ένα επώδυνο γεγονός για τα παιδιά οποιασδήποτε ηλικίας γιατί η ζωή τους ανατρέπεται τελείως και το μέλλον φαντάζει αβέβαιο επειδή οι δυο πιο σημαντικοί άνθρωποι της ζωή τους αποφάσισαν να ακολουθήσουν χωριστούς δρόμους. Τα κυρίαρχα συναισθήματα που τους προκαλεί μπορεί είναι φόβος, θυμός , έντονη θλίψη και ενοχές. Φοβούνται γιατί νιώθουν ότι θα ανατραπεί η ζωή τους και ότι οι γονείς τους εφόσον θα ζουν χωριστά δεν θα μπορούν να τους φροντίζουν όπως παλιά. Ο θυμός τους προέρχεται από την αντίληψη ότι δεν έχουν καμία δύναμη για να ανατρέψουν το γεγονός και η έντονη θλίψη επειδή συνειδητοποιούν ότι η οικογένεια τους όπως την ήξεραν μέχρι τώρα έχει « χαθεί». Μπορεί ακόμα να νιώθουν και ενοχές γιατί θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο για τα προβλήματα της οικογένειας.



μισω το σχολειο

Η άρνηση ενός παιδιού να παρακολουθήσει τα μαθήματα του σχολείου σε τακτά χρονικά διαστήματα και όχι περιστασιακά είναι μια δύσκολη κατάσταση που πρέπει να διαχειριστούν οι γονείς σε συνεργασία με τους δασκάλους.
Παλαιότερα η άρνηση αυτή συνδυάζονταν αποκλειστικά και μόνο με τη φοβία. Όμως σήμερα είναι παραδεκτό ότι πίσω από την αντίδραση του παιδιού υποκρύπτονται και διάφοροι άλλοι λόγοι. Συνήθως εμφανίζεται στα μοναχοπαίδια και στο νεότερο σε ηλικία παιδί της οικογένειας.
Η σχολική άρνηση δεν πρέπει να ταυτίζεται με το γνωστό σε όλους « σκασιαρχείο». Στη δεύτερη περίπτωση τα παιδιά προσποιούνται ότι πηγαίνουν στο σχολείο, αποκρύπτουν την αλήθεια από τους γονείς , δεν νιώθουν αγωνία και πολλές φορές έχουν αντικοινωνική συμπεριφορά.



Αρκετά παιδιά είναι απαιτητικά και θέλουν τα πράγματα να γίνονται όπως αυτά τα φαντάζονται. Πολλές φορές γίνονται εγωκεντρικά και δεν δέχονται το « όχι» σαν απάντηση στις απαιτήσεις τους. Εάν η προσωπικότητα του παιδιού είναι ισχυρή και νιώσει ότι υπάρχει « κενό εξουσίας» μπορεί να εκδηλώσει αυταρχικές τάσεις προσπαθώντας να έχει τον έλεγχο τόσο στο σχολείο όσο και στο οικογενειακό του περιβάλλον.

Μερικά σημάδια μίας τέτοιας προσωπικότητας είναι : 1) Όταν λέει στα άλλα παιδιά ότι λειτουργούν λάθος και πως ότι κάνουν δεν είναι σωστό. 2) ¨Όταν αδυνατεί να υπακούσει σε κανόνες και γι αυτό συνήθως έχει την τάση να δημιουργεί δικούς του. 3) Όταν διακόπτει συνέχεια γιατί δεν μπορεί να περιμένει την σειρά του για να μιλάει. 4) Όταν εστιάζεται αποκλειστικά και μόνο στο να κερδίζει μη μπορώντας να διαχειριστεί μία αποτυχία. 5) Όταν διαμαρτύρεται συνεχώς για τα ρούχα που φοράει ή για το φαγητό που τρώει. Το παιδί συνεχώς απαιτεί και οι γονείς απλά υποχωρούν. 6) Όταν δεν του αρέσει το σχολείο που πηγαίνει και οι γονείς υπακούουν στην επιθυμία του να αλλάξει σχολείο χωρίς να εξετάσουν αν υπάρχει σοβαρός λόγος. Όταν μεγαλώσουν τα παιδιά αυτά κατηγορούν τους άλλους για ότι άσχημο τους συμβαίνει και δεν αναλαμβάνουν καμία ευθύνη για τις πράξεις τους. Τα καλά νέα είναι ότι τα παιδιά αυτά είναι έξυπνα, δημιουργικά και προικισμένα. Τα άσχημα όμως νέα είναι ότι εφόσον μεγαλώνοντας συνεχίζουν να εκδηλώνουν την αυταρχική συμπεριφορά τους, στο τέλος απομονώνονται κοινωνικά γιατί κανένας δεν τα ανέχεται.



Όλοι θέλουμε να είμαστε σωστοί γονείς. Τι σημαίνει όμως αυτό; Είναι ένας στόχος που μπορούμε να πετύχουμε βασιζόμενοι απλά και μόνο στην αγάπη που νιώθουμε για το παιδί μας; Σαφώς και όχι γιατί η γονείκή διαπαιδαγώγηση  είναι μια συνεχής προσπάθεια να αναδείξουμε τις ικανότητες των παιδιών και πάνω από όλα να τα βοηθήσουμε να πιστέψουν στον εαυτό τους. Πρώτα από όλα οι γονείς θα πρέπει να αντιληφθούν ότι αποτελούν θετικό ή αρνητικό πρότυπο για τα παιδιά τους, τα οποία μαθαίνουν να λύνουν τα προβλήματα τους και  να αναπτύσσουν συμπεριφορές παρατηρώντας τους γονείς τους.


Copyright Αντιγόνη Επιβατιανού 2018. All rights reserved.